
Restauracje Kair to jedno z głównych na Bliskim Wschodzie miejsc spotkań i we wszystkich dzielnicach miasta odwiedzanych przez obcokrajowców można znaleźć szeroki wybór restauracji, od prostej lewantyjskiej do bogatej libańskiej kuchni, od oklepanej, bez charakteru kuchni francuskiej po wyrafinowaną nouvelle cuisi-ne, i delikatesy Dalekiego Wschodu. W centrum jest więcej restauracji o średnich cenach, a miejsca dużo droższe znajdują się w pięciogwiazdkowych hotelach i na Zamaleku i Mohandeseen. W droższych lokalach trzeba mieć świadomość, że do twojego rachunku będzie doliczona obsługa, czasami nawet do 22%. Podstawowa zasada. Woda z kranu jest silnie chlorowana i właściwie bezpieczna do picia, ale szeroko dostępna jest również woda mineralna w butelkach. Bara-ka (błogosławieństwo) jest wszędzie, chociaż Siwa to coraz bardziej znana marka. Kiedy kupujesz wodę, koniecznie sprawdź, czy plastikowa zakrętka jest nietknięta: niektórzy nieświadomi turyści kupili butelki napełnione wodą z kranu. W większości miejsc jest bieżąca woda, a poziom higieny stale się poprawia, tak więc nie ma powodu żeby wyrzekać się kulinarnych fantazji, jeżeli tylko będzie się przestrzegać kilku podstawowych zasad. Przez pierwszych kilka dni bądź dobry dla swojego żołądka i nie jedz surowizn, lodów, nie obranych owoców i jedzenia, które było podgrzewane przez kilka godzin, jak shawarma czy taniego mięsa ze stoisk. Spróbuj upewnić się, że żywność została dokładnie umyta, pij dużo wody i soków, aby uzupełniać płyny i jeżeli nie jesteś przyzwyczajony do tego klimatu, a dasz radę, staraj się nie jeść za dużo.
 Fasola, fasola, fasola. Podstawą diety w Egipcie jest chleb i gotowana fasola fava (fuul). Chleb to albo aish shami, biały pit-ta, albo ciemny aish baladi. Fuul jest często mieszany z sokiem z cytryny i kminkiem. Taamiya to kulki z fasoli smażone w tłuszczu podawane 2 torshi (marynowane warzywa) i tahina (pasta sezamowa). Kushari (mieszanka makaronu, ryżu, soczewicy, grochu cebuli) jest tanią przekąską, a nawet obiadem, który je się z ostrym sosem pomidorowym.
|
|
Restauracje hotelowe w Egipcie, jak i wszędzie indziej, zaspokajają potrzeby wszystkich turystów. W rezultacie kuchnia jest mdła, nijaka i bez polotu. Wybór restauracji poza Kairem czy Aleksandrią jest dość ograniczony, ale jeżeli wiesz, gdzie iść, w Kairze na swoim talerzu znajdziesz smaki z całego świata.
Jedzenie na ulicy W całym mieście zewsząd będą cię ścigać zapachy wydobywające się z kolorowych wózków i narożnych stoisk. Niestety większość z nich nie dysponuje bieżąca wodą i nawet jeśli jedzenie wydaje się kuszące, polecić je można wyłącznie ryzykantom, albo ludziom o żelaznych żołądkach. Jeśli się nie boisz (w końcu Egipcjanie jedzą w tych miejscach stale), czekają cię smakołyki takie jak kanapki ze smażonymi krewetkami, duszoną wątróbką czy móżdżkiem, czy bardziej zwyczajne fuul i taamiya (patrz str. 102), czy shawarma (płaskie kawałki jagnięciny pieczone na rożnie). Fast food po egipsku Wielu Kairczyków jada posiłki w ciągu dnia w małych restauracyjkach, które często specjalizują się w jednej konkretnej potrawie. W miejscach tych przeważają mężczyźni, ale jest zawsze część restauracji zarezerwowana dla rodzin i kobiet. Pośród typowych egipskich potraw miejsca te mogą serwować kushari, fuul i taamiya podawane z jajkiem, czy torshi (patrz str. 102), lub mniej popularne fałeer (lekka pizza serwowana na spodzie pokrytym jajkami, mielonym mięsem, papryką, serem czy wersja na słodko z rodzynkami, dżemem, cukrem). Inne miejsca proponują pieczone kurczaki, kebaby i smażone ryby. Większości tych restauracji daleko do luksusu, ale są one niezwykle tanie, czyste - z wysypanymi trocinami, które to potwierdzają - i zdecydowanie warte odwiedzenia.
Talerz przekąsek Kiedy Egipcjanie jedzą razem, często dzielą się przystawkami (mezze), podawanych z chlebem. Popularnym sosem jest tahina (puree z ziaren sezamu), baba ghanoug (puree z bakłażanów z tahina) i hummus (gnieciony groch wioski). Sałata baladi składa się z pomidorów, pietruszki, ogórka i sałaty z sokiem z cytryny i kminkiem. Doskonałą potrawą z warzyw jest shakshuka (egipskie ratatouille z jajkami) czy waraa aynab (nadziewane liście winogron) oraz mahshi (kapusta bądź cukinia faszerowana ryżem). Mięso je się często z grilla (mash-wi), jak kebab (z jagnięcia lub wołowiny) bądź kofta (małe kulki, pulpety). Hamam (gołąb) uważany za afrodyzjak podawany jest z grilla bądź duszony, faszerowany pszenicą. Słodycze Umm Ali to tradycyjny deser z suchego chleba, rodzynek, orzechów, kokosa i śmietany, namoczonego w gorącym mleku. Roz bi-laban (pudding ryżowy), mahallabiya (z mąki kukurydzianej) i krem karmelowy są mało wyrafinowane. Najbardziej znanym ciastkiem wschodnim jest basbusa (ciastko z kaszki mannej nasączone miodem, posypane orzechami), ba-klawa (ciasto, miód i orzechy) i kunafa (chrupkie ciasto przypominające ciasto francuskie z kremem bądź orzechami). |
|
Targi z żywnością Większość owoców i jarzyn pochodzi z Egiptu są tanie i ogromne. Najlepsze miejsca na kupowanie owoców to targi, jak kryty Ataba (przy Midan Ataba) i Tawfigiya (przy ulicy 26 lipca, centrum). Głośni sprzedawcy oferują piramidy cytryn, pomarańczy, pomidorów, karczochów, mango, truskawek. Ich stoiska stoją pomiędzy dyndającymi na hakach całymi tuszami krów, klatkami z gołębiami i kurami zabijanymi w momencie zakupu i kobietami, z dziećmi na ręku, przybywającymi z obrzeży Kairu, sprzedającymi sałatę i zioła. Na Zamaleku i ulicy 26 lipca znajdują się sklepy z odpowiednio drogimi owocami i jarzynami, gdzie prócz wszystkich innych rzeczy znajdziesz też importowane banany i jabłka.
Ciepłe napoje Shay (herbata) jest pita z mnóstwem cukru, bi Inaana (z miętą) bądź bi'laban (z mlekiem). Oahwa (kawa turecka) ma wiele stopni poziomu zaslodzenia: saada (bez cukru), ari-ha (lekko słodzona), mazbut (średnio słodka) i ziyada (ulepek). Kawa pita tak jak na Zachodzie nazywana jest amerykańską bądź francuską, a kawa rozpuszczalna zawsze nazywa się Nesca. Sah-lab wymarzony na zimowe wieczory to gęsty napój z mleka z ma-rantą, cynamonem i orzechami. Karkadeh, czerwony napar z hi-biskusa, można pić na zimno, bądź na gorąco również w Kairze, ale jest o wiele bardziej popularny w Asuanie czy w Sudanie. W większości kawiarni podają różne napary ziołowe jak 'irfa (z cynamonu), yansun (z anyżku), i lekko cierpki helba (z kozieradki). Soki owocowe Asir (sok owocowy) sprzedawany jest w barach z sokami, wykładanych kolorowymi kafelkami. Piramida z owoców na kontuarze powie ci, na co jest teraz sezon. Zwykle -jest as/r burtugan (sok pomarańczowy), moz (bananowy), manga (mango), farawla (truskawkowy), gazar (marchew-kowy), asab (z trzciny cukrowej), gawafa (z gu-avy), i przepyszny ruman (z granatu). Jeżeli chcesz postąpić niezbyt rozważnie spróbuj soku sprzedawanego na ulicy w ogromnych dzbanach jak as/r laymun (z cytryny), tamar hin-di (tamarynda) czy er soos (lukrecja). Zakazane przyjemności Pochodzące z lokalnych gorzelni piwo Stella nadaje się do picia, choć potrafi być różnej jakości. Stella Export jest zwykle mocniejsze, słodsze, lepsze i oczywiście droższe. Wino egipskie nigdy nie było sławne, ale dziś jakoś waha się między nadającym się do picia a nie nadającym się do picia. Zwykłe wino czerwone nazywa się Omar Khayy-am, a Crudes Ptolemees to białe wytrawne. Miejscowe wyroby spirytusowe poza często doskonałym Zibeeb (Ouzo egipskie), można kupować wyłącznie dla nalepek. Nazywając się Dry Din, Johnny Talker, Mar-cel Horse czy Ricardo, mogą przypominać dobrze znane marki, ale ich zawartość potrafi być śmiercionośna. |