![]()
Restauracje ![]() Fasola, fasola, fasola. Podstawą diety w Egipcie jest chleb i gotowana fasola fava (fuul). Chleb to albo aish shami, biały pit-ta, albo ciemny aish baladi. Fuul jest często mieszany z sokiem z cytryny i kminkiem. Taamiya to kulki z fasoli smażone w tłuszczu podawane 2 torshi (marynowane warzywa) i tahina (pasta sezamowa). Kushari (mieszanka makaronu, ryżu, soczewicy, grochu cebuli) jest tanią przekąską, a nawet obiadem, który je się z ostrym sosem pomidorowym. |
Restauracje hotelowe w Egipcie, jak i wszędzie indziej, zaspokajają potrzeby wszystkich turystów. W rezultacie kuchnia jest mdła, nijaka i bez polotu. Wybór restauracji poza Kairem czy Aleksandrią jest dość ograniczony, ale jeżeli wiesz, gdzie iść, w Kairze na swoim talerzu znajdziesz smaki z całego świata.
Jedzenie na ulicy
Talerz przekąsek Kiedy Egipcjanie jedzą razem, często dzielą się przystawkami (mezze), podawanych z chlebem. Popularnym sosem jest tahina (puree z ziaren sezamu), baba ghanoug (puree z bakłażanów z tahina) i hummus (gnieciony groch wioski). Sałata baladi składa się z pomidorów, pietruszki, ogórka i sałaty z sokiem z cytryny i kminkiem. Doskonałą potrawą z warzyw jest shakshuka (egipskie ratatouille z jajkami) czy waraa aynab (nadziewane liście winogron) oraz mahshi (kapusta bądź cukinia faszerowana ryżem). Mięso je się często z grilla (mash-wi), jak kebab (z jagnięcia lub wołowiny) bądź kofta (małe kulki, pulpety). Hamam (gołąb) uważany za afrodyzjak podawany jest z grilla bądź duszony, faszerowany pszenicą. Słodycze Umm Ali to tradycyjny deser z suchego chleba, rodzynek, orzechów, kokosa i śmietany, namoczonego w gorącym mleku. Roz bi-laban (pudding ryżowy), mahallabiya (z mąki kukurydzianej) i krem karmelowy są mało wyrafinowane. Najbardziej znanym ciastkiem wschodnim jest basbusa (ciastko z kaszki mannej nasączone miodem, posypane orzechami), ba-klawa (ciasto, miód i orzechy) i kunafa (chrupkie ciasto przypominające ciasto francuskie z kremem bądź orzechami). |
Targi z żywnością Większość owoców i jarzyn pochodzi z Egiptu są tanie i ogromne. Najlepsze miejsca na kupowanie owoców to targi, jak kryty Ataba (przy Midan Ataba) i Tawfigiya (przy ulicy 26 lipca, centrum). Głośni sprzedawcy oferują piramidy cytryn, pomarańczy, pomidorów, karczochów, mango, truskawek. Ich stoiska stoją pomiędzy dyndającymi na hakach całymi tuszami krów, klatkami z gołębiami i kurami zabijanymi w momencie zakupu i kobietami, z dziećmi na ręku, przybywającymi z obrzeży Kairu, sprzedającymi sałatę i zioła. Na Zamaleku i ulicy 26 lipca znajdują się sklepy z odpowiednio drogimi owocami i jarzynami, gdzie prócz wszystkich innych rzeczy znajdziesz też importowane banany i jabłka. ![]() Ciepłe napoje Shay (herbata) jest pita z mnóstwem cukru, bi Inaana (z miętą) bądź bi'laban (z mlekiem). Oahwa (kawa turecka) ma wiele stopni poziomu zaslodzenia: saada (bez cukru), ari-ha (lekko słodzona), mazbut (średnio słodka) i ziyada (ulepek). Kawa pita tak jak na Zachodzie nazywana jest amerykańską bądź francuską, a kawa rozpuszczalna zawsze nazywa się Nesca. Sah-lab wymarzony na zimowe wieczory to gęsty napój z mleka z ma-rantą, cynamonem i orzechami. Karkadeh, czerwony napar z hi-biskusa, można pić na zimno, bądź na gorąco również w Kairze, ale jest o wiele bardziej popularny w Asuanie czy w Sudanie. W większości kawiarni podają różne napary ziołowe jak 'irfa (z cynamonu), yansun (z anyżku), i lekko cierpki helba (z kozieradki). Soki owocowe Asir (sok owocowy) sprzedawany jest w barach z sokami, wykładanych kolorowymi kafelkami. Piramida z owoców na kontuarze powie ci, na co jest teraz sezon. Zwykle -jest as/r burtugan (sok pomarańczowy), moz (bananowy), manga (mango), farawla (truskawkowy), gazar (marchew-kowy), asab (z trzciny cukrowej), gawafa (z gu-avy), i przepyszny ruman (z granatu). Jeżeli chcesz postąpić niezbyt rozważnie spróbuj soku sprzedawanego na ulicy w ogromnych dzbanach jak as/r laymun (z cytryny), tamar hin-di (tamarynda) czy er soos (lukrecja). Zakazane przyjemności Pochodzące z lokalnych gorzelni piwo Stella nadaje się do picia, choć potrafi być różnej jakości. Stella Export jest zwykle mocniejsze, słodsze, lepsze i oczywiście droższe. Wino egipskie nigdy nie było sławne, ale dziś jakoś waha się między nadającym się do picia a nie nadającym się do picia. Zwykłe wino czerwone nazywa się Omar Khayy-am, a Crudes Ptolemees to białe wytrawne. Miejscowe wyroby spirytusowe poza często doskonałym Zibeeb (Ouzo egipskie), można kupować wyłącznie dla nalepek. Nazywając się Dry Din, Johnny Talker, Mar-cel Horse czy Ricardo, mogą przypominać dobrze znane marki, ale ich zawartość potrafi być śmiercionośna. |




