Inskrypcja w piśmie egipskim, umieszczona na piramidzie, podaje niesamowite sumy wydane na obrok, cebulę i czosnek. O ile dobrze pamiętam, co powiedziała osoba, która mi ją przeczytała, kwota ta wynosiła tysiąc sześćset talentów w srebrze (41,884 kg). Jeśli to prawda, ileż wobec tego musiano wydać na narzędzia, na pozostałą żywność, na ubrania dla robotników?! Że nie wspomnę, co nie jest bez znaczenia, o czasie, jaki pochłonęło wydobycie kamienia, przetransportowanie go i zbudowanie podziemnych sal grzebalnych!"
Cztery wieki po Herodocie odwiedził Egipt historyk Diodor z Sycylii (I w. p.n.e.). On także podziwiał piramidy, które uważał za jeden z siedmiu cudów świata. Podobnie jak jego poprzednika, przepełniły Diodora zdumienie i zachwyt w obliczu tego monumentu. "Każdy musi się zgodzić - pisał - że te kolosy przewyższaj ą wszystko, co można zobaczyć w Egipcie, nie tylko z powodu swoich wymiarów, ale również piękna formy".
Diodor podaje następnie własną wersję metody budowania piramid. Jego wyliczenia dotyczą wszystkich trzech wielkich piramid razem, traktuje je bowiem jako jeden zespół grzebalny IV dynastii. Wielka Piramida jest dla niego tylko jednym z elementów tego kompleksu, najbardziej imponującym, to prawda, ale takim, którego nie powinno się rozpatrywać w oderwaniu od reszty. Podobnie jak Herodot, Diodor Sycylijski podaje sumę tysiąca sześciuset talentów na obrok, cebulę i czosnek dla robotników zatrudnionych przy Wielkiej Piramidzie, ale w przeciwieństwie do Herodota uważa, że te budowle nie kryją w sobie ciał faraonów. Jego zdaniem, zostały one pochowane w bezpiecznym i ściśle tajnym miejscu. Nie będziemy dalej cytować tekstu Diodora, który w większym lub mniejszym stopniu zgadza się w swych opisach z Herodotem. Wspomnieliśmy o nim właściwie tylko po to, by pokazać, że najwięksi pisarze starożytności w równym stopniu byli wstrząśnięci pięknem co niepowtarzalnością egipskiej nekropolii.
W Gizie oczom patrzącego ukazuje się jeden z najpiękniejszych widoków stworzonych ludzką ręką. Egipskie porzekadło, że "każdy boi się czasu, a czas boi się piramid" wydaje się tutaj najstosowniejszą metaforą. Giza jest współczesną nazwą nadaną wielkiej kairskiej nekropolii. Zajmuje ona płaskowyż o powierzchni około dwóch tysięcy metrów kwadratowych. Mieszczą się na nim Sfinks oraz trzy Wielkie Piramidy - Cheopsa, Chefrena i Mykerinosa. Tej ostatniej towarzyszą trzy małe satelickie piramidy. Trzy giganty zostały ustawione na linii swoich przekątnych, ale w taki sposób, że żadna nie zakrywa słońca pozostałym dwóm.

Piramida Cheopsa wydaje się bardzo mocno zniszczona, podczas gdy piramida Chefrena wciąż znajduje się w całkiem dobrym stanie. Piramida Cheopsa jest największa z całej trójki. Pierwotnie miała sto czterdzieści sześć metrów wysokości, dziś mierzy zaledwie sto trzydzieści siedem metrów. Jej ścięty wierzchołek tworzy platformę o powierzchni dziesię ciu metrów kwadratowych. Obecnie piramida całkowicie utraciła swoje zewnętrzne wykończenie, wykruszyły się wszystkie wypełnienia i tynki. Dzięki temu ukazały się ukryte niegdyś olbrzymie bloki, po których trzeba wspinać się w pocie czoła, jeśli chce się wejść na szczyt. Niewyobrażalny widok, jaki się stamtąd rozciąga, wart jest jednak każdego wysiłku.

Piramida Chefrena jako jedyna zachowała niestety tylko częściowo u samego szczytu swą zewnętrzną licówkę. Kiedyś była niższa niż piramida Cheopsa, ale dzisiaj jest równej z nią wysokości, ponieważ tamta straciła sporą cześć wierzchołka. Początkowo piramida Chefrena miała u podstawy okładzinę z czerwonego granitu.

Wreszcie jest jeszcze trzecia piramida, najmniejsza, piramida Mykerinosa. Mierzy ona zaledwie sześćdziesiąt sześć metrów wysokości, ale jej wymiary są absolutnie doskonałe. Jeszcze w XVI stuleciu widniała na niej licówka z granitu, która dzisiaj całkowicie zniknęła. W grobowcu był kiedyś wspaniały bazaltowy sarkofag z ornamentami w tak zwanym "stylu pałacowym", charakterystycznym dla Starego Państwa. Niestety, przepadł on bezpowrotnie gdzieś u wybrzeży Portugalii, ponieważ statek, który przewoził go do Anglii, zatonął. Jak już wspomnieliśmy, naprzeciwko piramidy Mykerinosa są jeszcze trzy piramidy, mniejsze nawet od tej ostatniej. Jedną z nich, położoną na wschód, początkowo wykładaną czerwonym granitem, zbudowano prawdopodobnie w intencji żony faraona Charmernehty II.